De Indische Waterlelies is een sprookje van de Belgische koningin Fabiola, bekend van het Sprookjesbos in de Efteling. Het vertelt over sterrenkinderen die op een meer dansen en door een heks worden betoverd. In de Efteling zie je het verhaal als een voorstelling met bewegende figuren, muziek en licht.
Het verhaal van de Indische Waterlelies
Diep in het Indiase oerwoud ligt een geheimzinnig meer. Wanneer de maan aan de hemel verschijnt, dalen de maangodin en de sterren naar beneden. Op het water dansen ze de hele nacht, terwijl een heks bij de waterval zingt.
Als de ochtend aanbreekt, klapt de maangodin in haar handen. Dat is het teken dat de sterren terug moeten naar de hemel. Maar zeven sterrenkinderen blijven dansen en luisteren niet naar haar.
De heks krijgt de achterblijvers in haar macht. Ze verandert hen in elfjes en dwingt hen om voortaan op de waterlelies te dansen. Zo krijgt het sprookje een minder vrolijk einde dan je misschien verwacht bij de sierlijke dans.
De Indische Waterlelies in de Efteling
De voorstelling opende in 1966, ter gelegenheid van het 15-jarig jubileum van de Efteling. Anton Pieck maakte het ontwerp. Peter Reijnders hield zich bezig met de techniek en Ton van de Ven werkte mee aan het ontwerp en de aankleding.
Het sprookje staat in een gebouw in het Sprookjesbos. Je loopt naar binnen en bekijkt de voorstelling bij een meer tussen planten en een waterval. Het is dus geen attractie waarin je in een karretje stapt.
Tijdens de voorstelling zie je de elfjes op de waterlelies dansen. De heks zingt en ook kikkers en ganzen spelen een rol in de muzikale scène. Het donkere decor, de verlichting en de bewegende figuren maken samen het verhaal zichtbaar.
Welke muziek hoor je bij de Indische Waterlelies?
De bekende muziek bij de dans is Afrikaan Beat van Bert Kaempfert. Vóór de voorstelling klinkt Taita Inty, gezongen door Yma Sumac. Dat zijn twee verschillende muziekstukken: het eerste hoort bij de dans, het tweede bij de sfeer vooraf.
Ook de vertelstem is in de loop van de tijd veranderd. Paul de Leeuw sprak het sprookje vanaf 2009 in. Bij een opknapbeurt in 2015 koos de Efteling ervoor om de oorspronkelijke vertelling van Barbara Hoffmann terug te brengen.
De voorstelling bekijken met kinderen
De dansende elfjes zijn mooi om samen naar te kijken, maar de voorstelling heeft ook spannende kanten. Het is donker en de heks en haar zang kunnen voor een jong kind indrukwekkend zijn. De afloop van het verhaal is niet alleen maar vrolijk: de sterrenkinderen raken hun vrijheid kwijt.
Vertel je kind vooraf dat jullie naar een verhaal met een heks en dansende elfjes gaan kijken. Vindt je kind het spannend, dan kun je samen bespreken waarom de sterrenkinderen bij het meer bleven dansen en wat de heks daarna deed.

