Kerstverhaal voor ouderen om samen voor te lezen

Dit kerstverhaal voor ouderen gaat over een onverwacht bezoek op kerstavond en een oude traditie die een nieuwe vorm krijgt. Je kunt het verhaal voorlezen tijdens een kerstviering of thuis aan tafel.

Een kerstverhaal voor ouderen: het extra bord

Op kerstavond haalde Anna de borden uit de kast. Ze zette er twee op tafel, recht tegenover elkaar. Daarna pakte ze een derde bord.

Even bleef ze ermee staan. Vroeger zette ze altijd een extra bord klaar. Voor het geval iemand onverwacht aanschoof, zei haar man dan. Meestal bleef het leeg, maar niemand vond dat vreemd.

Nu kwam haar buurvrouw Mieke eten. Haar man was er niet meer en Anna wist niet goed of ze de oude gewoonte moest bewaren. Toch zette ze het bord op tafel. Als Mieke ernaar vroeg, kon ze het altijd nog weghalen.

Toen ging de bel. Anna keek op de klok. Mieke was vroeg. Maar voor de deur stond een jongen met een grote pan in zijn handen.

‘Mijn moeder vroeg of ik dit mocht brengen,’ zei hij. ‘Ze heeft te veel soep gemaakt.’

Anna kende hem van gezicht. Hij woonde met zijn ouders sinds kort aan het eind van de straat. Ze hadden elkaar een paar keer gegroet, maar verder waren ze nog niet gekomen.

‘Wat aardig,’ zei Anna. ‘Bedank haar maar. Ik breng de pan morgen terug.’

De jongen knikte, maar bleef staan. ‘Eigenlijk moest ik ook vragen of u nog iets nodig had. We gaan zo eten, dus daarna kan ik niet meer naar de winkel.’

Anna dacht aan de kaarsen. Ze had ze klaargelegd, maar nergens lucifers kunnen vinden.

‘Lucifers zou fijn zijn,’ zei ze. ‘Als jullie die kunnen missen.’

Even later stond hij er weer, met een doosje lucifers en zijn moeder naast zich. Op dat moment kwam ook Mieke het tuinpad op. Ze droeg een schaal met een theedoek erover.

‘Het toetje,’ zei ze. ‘Ik hoop dat je van appeltaart houdt.’

In de deuropening stelde iedereen zich aan elkaar voor. De moeder van de jongen keek naar de gedekte tafel. ‘Ik zie dat u bezoek krijgt. Dan gaan wij snel terug.’

Anna keek naar het extra bord. ‘Hebben jullie al gegeten?’ vroeg ze.

‘Nog niet, maar de soep staat al op tafel.’

‘Dan komen jullie toch na het eten een stukje taart halen?’ zei Mieke. Ze tilde de doek op. ‘Ik heb genoeg meegenomen.’

De jongen keek naar zijn moeder. Die glimlachte. ‘Dat lijkt ons gezellig.’

Toen Anna en Mieke later de kaarsen aanstaken, vertelde Anna over het derde bord. Ze wilde het net terugzetten in de kast, maar Mieke hield haar tegen.

‘Laat maar staan,’ zei ze. ‘Er komen straks nog mensen langs.’

Anna schonk de soep in. Het bord bleef die avond niet leeg.

Zo lees je het verhaal prettig voor

Een kerstverhaal voor ouderen komt het best tot zijn recht als iedereen de verteller goed kan horen. Lees rustig en maak een korte pauze tussen de alinea’s. Zit je met een groep, vraag dan of je stem achterin goed te verstaan is.

Wil iemand meelezen? Geef diegene een afdruk met een ruim lettertype. Na afloop kun je vragen of iemand zelf een bijzondere kersttraditie kent. Luisteren zonder iets te vertellen is natuurlijk ook fijn.

Gerelateerde Berichten

RECENTE BLOGS